Ελλήνων Θέματα - Αποκατάσταση της Ιστορικής Αλήθειας.

Σε πολλά έργα ή άρθρα Ελλήνων του 19ου αιώνα και αρχών 20ου, παρατηρούμε ότι οι Έλληνες εκείνης της εποχής είναι οι κατ' εξοχήν υποστηρικτές των αναπόδεικτων και ατεκμηρίωτων θεωριών της: 1. Πελασγικής και Ιλλυρικής καταγωγής των Αλβανών και κατ' επέκταση της αυτοχθονίας τους στα εδάφη που κατοικούν.  2. Συγγένειας Αλβανών και Ελλήνων, γιατί σύμφωνα με την θεωρία τους οι Αλβανοί είναι απόγονοι των Ιλλυριών, ενώ οι Ιλλυριοί και οι Έλληνες απόγονοι των Πελασγών και άρα Αλβανοί και Έλληνες είναι Πελασγοί και κατά συνέπεια ομόφυλοι.  3. Αλβανικής καταγωγής των Αρβανιτών, οι οποίοι όμως ως Αλβανοί Πελασγοί είναι ομόφυλοι των Πελασγών Ελλήνων. Το 1899 μάλιστα ιδρύεται στην Αθήνα ο "Ελληνοαλβανικός Εθνικός Σύνδεσμος" μετά από πρωτοβουλία που ανέλαβε ο Στρατηγός Ι. Σέχου Μπότσαρης μεταξύ των “Ελληνοαλβανών" της Ελλάδας, οι οποίοι απηύθυναν σχετική προκήρυξη προς τους Αλβανούς, λαμβάνοντας υπόψη, όπως ανέφεραν, τα συμφέροντα της "ιδιαίτερής τους πατρίδας", εννοώ...

Η Ελληνοαλβανική προσέγγιση (τέλη 19ου - αρχές 20ου αι.) και η Ελληνοαλβανική συμφωνία (1907) Α) 1876-1878 υπήρξαν συνομιλίες μεταξύ Α. Κουμουνδούρου (και αργότερα του Κ. Κανάρη) και Αλβανών αρχηγών για Δυαδικό ελληνοαλβανικό κράτος (Ομοσπονδία), πλην όμως συνάντησαν δυσκολίες στη συμφωνία εκατέρωθεν ως προς τον καθορισμό των ελληνοαλβανικών συνόρων εντός του Δυαδικού κράτους.  Οι συνομιλίες τερματίστηκαν όταν έληξε ο ρωσοτουρκικός πόλεμος (1877-1878) και αποσοβήθηκε ο κίνδυνος να καταλάβει η Ρωσία "αλβανικά" εδάφη. Τότε οι Αλβανοί επέστρεψαν στην ασφάλεια που τους προσέφερε η Οθωμανική αυτοκρατορία και μάλιστα αντιτάχθηκαν σθεναρά στην απόδοση Οθωμανικών εδαφών (Θεσσαλίας και Ηπείρου) στην Ελλάδα. Εν τέλει η Ελλάδα κατάφερε να της αποδοθούν η Θεσσαλία και η Άρτα το 1881 (Συμφωνία Κων/πολης). (πρώτη φωτογραφία) Β) Την 13η Ιουνίου 1878 εστάλη υπόμνημα από τον Pashko Vasa (Vaso Pasha Shkodrani) στον Βρετανό Πρωθυπουργό, Λόρδο Beaconsfield (Benjamin Disraeli), κατά την έναρξη το...

Ελάχιστα γνωστό είναι στην Ελλάδα και Αλβανία ότι το 1944 ο Midhat Frasheri, αρχηγός του Αλβανικού Εθνικιστικού Κινήματος (Balli Kombetar) και αρχηγός του υπό Γερμανική κατοχή κράτους της Αλβανίας, πρότεινε στην Ελληνική Κατοχική Κυβέρνηση την Ένωση Ελλάδας και Αλβανίας, η οποία θα λάμβανε χώρα μεταπολικά (εφόσον οι Γερμανοί θα αποχωρούσαν).  Ο Midhat Frasheri εξουσιοδότησε τον Δημήτριο Φάλλο (Dhimiter Falo - φανατικός Αλβανός ελληνοβλαχικής καταγωγής από την Μοσχόπολη) να έρθει σε επαφή με τον Γενικό Διευθυντή Νομαρχιών Μακεδονίας, Αθανάσιο Χρυσοχόου, για την πρόταση της Ένωσης (ήρθε σε επαφή μαζί του με ενδιάμεσο τον Έλληνα Κορυτσαίο κάτοικο Θεσσαλονίκης Αλέξανδρο Ωρολογά). Αφού έγινε μια πρώτη νύξη από τον Δ. Φάλλο στον Α. Χρυσοχόου, στη συνέχεια αποφάσισαν να συναντηθούν για περαιτέρω συζητήσεις οι δυο τους καθώς και οι Κωστάκης Κόττας (Kostaq Kota) και Selim Borja. Οι όροι της Ένωσης από την Αλβανική πλευρά που έκανε την πρόταση ήταν οι εξής:  "α. Ἑνιαῖον κράτος ἐν μέρει ...

Οι παραχαράκτες της ιστορίας αρέσκονται στο ψεύδος και την μισή αλήθεια. Κάτι που λένε συχνά και αποτελεί μισή αλήθεια είναι ότι οι Έλληνες και οι Αλβανοί είχαν συμφωνήσει προεπαναστατικά να συμπολεμήσουν τους Τούρκους υπό το σκήπτρο του Αλβανού? Αλή Πασά με σκοπό τη δημιουργία ελληνοαλβανικού κράτους. Είναι αλήθεια αυτό ; Πολύ σχετικά θα έλεγε κανείς. Ας εξετάσουμε τις προθέσεις των δύο πλευρών: 1. οι προθέσεις των Ελλήνων: όπως αναφέρεται στα απομνημονεύματα του Ι. Μακρυγιάννη http://ellinonthemata1.blogspot.com/2022/01/blog-post_77.html και αναφέρει εδώ και ο Σπ. Αραβαντινός, οι Έλληνες προσδοκούσαν να εξωθήσουν τον Αλή Πασά σε ανταρσία κατά του Σουλτάνου ώστε με το ξέσπασμα παράλληλα της Ελληνικής Επανάστασης, οι Τούρκοι να έχουν να αντιμετωπίσουν δύο μέτωπα μέχρι τουλάχιστον να εδραιωθεί η Επανάσταση. Εν ολίγοις η ελληνοαλβανική σύμπραξη ήταν μία κίνηση τακτικής από την πλευρά των Ελλήνων. 2. οι προθέσεις του Αλή Πασά: ο Αλή Πασάς έβλεπε την από κοινού ενέργεια με τους Έλληνες ως ...

Οι Αλβανοί και φιλοαλβανοί παραχαράκτες της ιστορίας αναφέρονται συχνά στην "ελληνοαλβανική συμμαχία" υπό το σκήπτρο του Αλή Πασά εναντίον του Σουλτάνου. Παραλείπουν βέβαια να αναφερθούν στα ΑΙΤΙΑ αυτής της "Συμμαχίας", τα οποία δεν ήταν ασφαλώς η συμπάθειά των Ελλήνων στους χθεσινούς τυρράνους τους Αλβανούς (όπως προσπαθούν να το παρουσιάσουν), αλλά επρόκειτο καθαρά για μια κίνηση τακτικής, γιατί αφενός τους συνέφερε ως προς την πρόοδο της επερχόμενης Ελληνικής επανάστασης μια εμφύλια έριδα μεταξύ Οθωμανών (Τούρκων και Αλβανών) και αφετέρου έτσι μειωνόταν η δύναμή του Οθωμανικού στρατού, καθώς στερούνταν των μάχιμων Αλβανών. Τα ως άνω βεβαιώνει ο Ι. Μακρυγιάννης στα απομνημονεύματά του.  Μάλιστα ο Ι. Μακρυγιάννης αναφέρει ότι οι Έλληνες σε μια κοινή επιχείρηση με τους Αλβανούς εναντίον των Τούρκων,  έπνιξαν με τριχιά τους Αλβανούς και τους πέταξαν σε ένα ρέμα. Ένας από τους Αλβανούς όμως έζησε και αποκάλυψε το γεγονός στους υπόλοιπους Αλβανούς και τον Αλή Πασά. Αυτ...

Στην Τουρκοκρατούμενη Πελοπόννησο υπήρχαν δύο Τουρκαλβανικά χωριά, τα Μπαρδούνια στη Μάνη και το Λάλα στην Ηλεία.  Το 1807 ο Αλή Πασάς, στην επικράτεια του οποίου ανήκε ο Μωριάς, έστειλε τον υιό του Βελή να συλλάβει ζωντανό τον απείθαρχο Λαλαίο Τουρκαλβανό Αλή Φαρμάκη. Τότε ο Αλή Φαρμάκης έστειλε γράμμα στον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη που βρισκόταν στη Ζάκυνθο, λέγοντάς του ότι οι παππούδες τους ήταν αδελφοποιητοί (βλάμηδες) και τον καλούσε να τον βοηθήσει στη διαμάχη του με τον έτερο Τουρκαλβανό Βελή. Ο Θ. Κολοκοτρώνης δεν τον γνώριζε μέχρι τότε, αλλά δέχτηκε να τον βοηθήσει.  Η μάχη μεταξύ Αλή Φαρμάκη και Βελή Πασά δόθηκε στο σημερινό χωριό Βελήμαχι Ηλείας, όπου ο Θ. Κολοκοτρώνης έσπευσε προς συνδρομή του πρώτου μαζί με τα παληκάρια του, ένα από τα οποία ήταν κι ο Νικηταράς. Ο Βελή Πασάς ζήτησε από τον Αλή Φαρμάκη να παραδώσει τον Θ. Κολοκοτρώνη και τον ίδιο θα τον άφηνε να φύγει. Ο Αλή Φαρμάκης όμως αρνήθηκε να τον παραδώσει και η μάχη συνεχίστηκε για καιρό. Εν τέλει επειδή η μάχη...