Ελλήνων Θέματα - Αποκατάσταση της Ιστορικής Αλήθειας.

Τι σημαίνουν οι όροι Ρωμάνοι (ή εκλαϊκευμένα Ρουμάνοι) και Ρωμαίοι (εκλαϊκευμένα Ρωμιοί) ; Πώς προέκυψε ο όρος Βλάχοι και ποιους πληθυσμούς αφορά ; Πώς προέκυψε το όνομα Ρουμανία για την χώρα που στην αρχαιότητα ονομαζόταν Δακία ;            ------------------------------------- 1. Α. Ρωμάνοι (εκλαϊκευμένα Ρουμάνοι) ονομάζονταν οι λατινόφωνοι υπήκοοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ανεξαρτήτως εθνότητας. Ο όρος εγκαταλείφθηκε ως αυτοπροσδιορισμός για τους λατινόφωνους γρήγορα γιατί άρχισε να έχει τη σημασία του δούλου. Επιβίωσε ως αυτοπροσδιορισμός μόνο στους λατινόφωνους της Ελλάδας και της Ραιτίας. Στη Δακία (σημερινή Ρουμανία) δεν έφτασε ποτέ. Β. Ρωμαίοι (εκλαϊκευμένα Ρωμιοί) ονομάζονταν μέχρι τον 10ο αιώνα οι λατινόφωνοι και ελληνόφωνοι υπήκοοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.  Από το 10ο αιώνα και μετά επιχειρείται διάκριση ως προς την ονομασία ελληνοφώνων και λατινοφώνων, χωρίς αυτό να είναι πάντοτε απόλυτο. Έτσι Ρωμαίοι (εκλαϊκευμένα Ρωμιοί) πλέον ονομάζο...

Το Ρουμανικό κράτος προσπάθησε (και εξακολουθεί να προσπαθεί) ανεπιτυχώς τον προηγούμενο αιώνα να προσεταιριστεί τους Έλληνες Βλάχους.  Η ίδια η Ρουμανική επιστήμη όμως διαψεύδει την επιδίωξη του Ρουμανικού κράτους να εμφανίσει τους Βλάχους ως Ρουμανική διασπορά, καθώς παραδέχεται ότι ότι οι Βλάχοι (Αρμάνοι όπως αυτοαποκαλούνται οι ίδιοι) είναι οι εκλατινισμένοι γλωσσικά από τους Ρωμαίους ντόπιοι υπήκοοι της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.  Ο Ρουμάνος μάλιστα επιστήμονας Poghirch παραδέχεται ότι οι Βλάχοι της Ελλάδας ως εκλατινισμένοι ντόπιοι είναι στην καταγωγή Έλληνες. "Κατὰ συνέπεια, ἐφ' ὅσον ἡ ἐντοπιότητα γίνεται γενικῶς ἀποδεκτή, τὸ δὲ γλωσσικὸ καὶ ἐθνολογικό ὑπόστρωμα Θεσσαλίας, Ἠπείρου, Μακεδονίας, ἀποδεικνύεται καὶ ἀπὸ Ρουμάνους ἑλληνικό, ἡ ἑλληνικότητα τῶν Βλάχων - Αρωμούνων προκύπτει ὡς ἡ μόνη δυνατὴ πραγματικότητα, δηλαδὴ ὡς ἐκλατίνιση τῶν αὐτοχθόνων Ἑλλήνων (Μακεδόνων, Ἠπειρωτῶν, Θεσσαλῶν), τὴν ὁποία τεκμηριώνει ὁ Lozovan καὶ ἀρκούντως δέχεται ὁ Poghirc σὲ πρόσφατη ἐπιστολ...

Ο βυζαντινός ιστορικός Γεώργιος Παχυμέρης(1242- περίπου 1310), αναφερόμενος στη μάχη της Πελαγονίας(1259), όπου συμμετείχαν και οι Μεγαλοβλαχίτες (Βλάχοι της Θεσσαλίας) των οποίων η στάση έκρινε εν τέλει τη μάχη, αναφέρει ότι: "τοὺς γὰρ τὸ παλαιὸν Ἕλληνας, οὓς Αχιλλεὺς ἦγε, Μεγαλοβλαχίτας καλῶν..." (διότι καλώντας τους Μεγαλοβλαχίτες, στα αρχαία χρόνια Έλληνες, των οποίων ηγούνταν ο Αχιλλέας...) Συνεπώς οι Μεγαλοβλαχίτες (Βλάχοι της Θεσσαλίας) για τον Γ. Παχυμέρη είναι απόγονοι αρχαίων Ελλήνων Θεσσαλών.

Στο Βιλαέτι Ιωαννίνων, αν εξαιρέσουμε το Σαντζάκι Μπερατίου, το 1908 το ελληνικό στοιχείο υπερτερεί έναντι του τουρκαλβανικού, σύμφωνα με ιταλική πηγή. Μάλιστα σύμφωνα με την ίδια πηγή, οι βλαχόφωνοι είναι Έλληνες και τους συμπεριλαμβάνει στο ελληνικό στοιχείο.  Πολύ σημαντικό το γεγονός ότι το λέει ένας Ιταλός, γιατί οι Ιταλοί έπαιξαν καθοριστικό ρόλο μαζί με τους Αυστροούγγρους στη δημιουργία του Αλβανικού κράτους, καθώς χωρίς αυτούς δεν θα υπήρχε ούτε σαν ιδέα κυριολεκτικά. "Τώρα από αυτό το στατιστικό στοιχείο, σχετικά με το βιλαέτι των Ιωαννίνων, είναι εμφανές το πλεόνασμα του ελληνικού στοιχείου σε σχέση με το τουρκαλβανικό, και ειδικά αν αφαιρέσουμε τον πληθυσμό του σαντζακίου του Βερατίου, από τότε το ελληνικό στοιχείο ανέρχεται σε 256.264 ψυχές ενώ οι Τουρκαλβανοί σε 109,674: το οποίο επιβεβαιώνεται από όλες τις προηγούμενες στατιστικές. Οι βλαχόφωνοι Έλληνες του βιλαετίου ζουν ως επί το πλείστον στο Σαντζάκι των Ιωαννίνων, και όχι μόνο έχουν αποκλειστικά ελληνικό συναίσθ...

Υπάρχει ένα χωρίο του Κεκαυμένου που αναφέρεται σε εξέγερση ΒΛΑΧΩΝ και ΒΟΥΛΓΑΡΩΝ στη Λάρισα το 1066 ενάντια στον Αυτοκράτορα Κων/νο Ι' Δούκα. Αυτό το χωρίο έγινε η αιτία να χρησιμοποιηθεί από τη βουλγαρική προπαγάνδα πριν έναν αιώνα για διεκδίκηση δήθεν βουλγαρικού πληθυσμού στη Θεσσαλία και εξακολουθεί να χρησιμοποιείται από διάφορους ανθελληνικούς κύκλους με σκοπό να πείσουν ότι δεν υπάρχουν Έλληνες στη Θεσσαλία αλλά εξελληνισμένοι Βούλγαροι. Στο συγκεκριμένο σημείο έρχεται να ρίξει φως ο διακεκριμένος βαλκανολόγος και ρωμανιστής Αχ. Λαζάρου στο έργο του "Βαλκάνια και Βλάχοι" επικαλούμενος στοιχεία από  Έλληνες και ξένους ερευνητές.  Το ερώτημα λοιπόν είναι το εξής: αφού ΔΕΝ υπάρχει προγενέστερη αναφορά για εξαφάνιση του ελληνικού πληθυσμού από τη Θεσσαλία και στην εξέγερση συμμετείχε το ΣΥΝΟΛΟ του πληθυσμού της Θεσσαλίας, που πήγαν οι Έλληνες κι ενώ όλα τα ΟΝΟΜΑΤΑ των αντιπροσώπων της εξέγερσης που διασώζονται είναι ελληνικά? Η απάντηση σύμφωνα με τον Αχ. Λαζάρου λοιπό...

Μαρτυρία από το έτος 1908 του ήρωα Μακεδονομάχου Λάζου Δουγιάμα (ή Μπαροβίτσα) στον έτερο Μακεδονομάχο Γεώργιο Μόδη για εκσλαβισμό των χωριών του Πάικου που σήμερα μοιράζονται στους Νομούς Κιλκίς και Πέλλας. Σύμφωνα με τον Γ. Μόδη, ο Λ. Δουγιάμας τού είχε αποκαλύψει το 1908 ότι το χωριό καταγωγής του η Μπαροβίτσα (σήμερα Καστανερή) και τα γύρω χωριά του Πάικου ήταν πριν 100-150 χρόνια (δηλαδή γύρω στα 1750-1800) βλαχόφωνα (μογλενίτικα). Αυτό επιβεβαιώνουν η Μαρία Παπαγεωργίου, ο Gustav Weigand και ο Jovan Cvijic. "῾Ο ὁπλαρχηγὸς Λάζος Δουγιάμας ἢ Μπαροβίτσας, ποὺ δολοφονήθηκε ἀπὸ «συμμάχους» κομιτατζῆδες, παραμονές τοῦ πολέμου τοῦ 1912, μοῦ εἶχε διηγηθῆ τὸ 1908 ὅτι τὸ χωριό του Μπαροβίτσα, σήμερα Καστανερή, καθὼς καὶ ἄλλα γειτονικὰ ἐπάνω στὸν Πάϊκο τῆς περιοχῆς Γουμένίτσας, μιλοῦσαν, πρὶν 100 τὸ πολὺ 150 χρόνια, βλάχικα (μογλενίτικα). Η φιλόλογος δνὶς Μαρία Παπαγεωργίου τὸ διαπίστωσε μὲ τὰ τοπωνύμια αὐτῶν τῶν χωριῶν, ποὺ εἶναι ὅλα βλάχικα. Τὸ ἀναφέρει καὶ ὁ περιβόητος Ρουμανολόγος ...

Η Αθηνά Κατσανεβάκη, εθνομουσικολόγος στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, μελετώντας το βλαχόφωνο και σλαβόφωνο φωνητικό ρεπερτόριο (τραγούδι) της δυτικής Μακεδονίας ανακαλύπτει απρόσμενα πολλά κοινά των δύο με το ελληνόφωνο της ίδιας περιοχής, κάτι το οποίο σύμφωνα με την ίδια αποδίδεται στον εκλατινισμό ελληνοφώνων για το βλαχόφωνο τραγούδι και στον εκσλαβισμό ελληνοφώνων και βλαχοφώνων για το σλαβόφωνο. "...η επιτόπια εργασία αποκάλυψε ορισμένες σχέσεις με πολιτιστικές εκφράσεις και συγκεκριμένα με το φωνητικό ρεπερτόριο ορισμένων περιφερειακών στυλ. Στις περισσότερες περιπτώσεις γίνεται σαφές ότι υπάρχουν ΚΟΙΝΑ ΤΟΠΙΚΑ ΣΤΥΛ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΙΕΣ μεταξύ ελληνόφωνων και σλαβόφωνων ή βλαχόφωνων και σλαβόφωνων, καθώς και ελληνόφωνων και βλαχόφωνων που αποκαλύπτουν ΕΝΑΝ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΚΟΙΝΟ ΕΥΡΥΤΕΡΟ ΠΛΗΘΥΣΜΟ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ ΤΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΚΡΩΜΑΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΚΑΙ (ΑΡΓΟΤΕΡΑ) ΤΟΥ ΕΚΣΛΑΒΙΣΜΟΥ, που αποκαλύφθηκε επίσης από έρευνες σε ιστορικές πηγές που αναφέρονται στο ρωμαϊκό και βυζαντινό παρελθόν...

Η πλειοψηφία των Βλάχων ζουν νομαδική ζωή: μερικοί ως βοσκοί, περιφέρονται με τα κοπάδια τους σε αναζήτηση βοσκοτόπων ανάμεσα στα βουνά το καλοκαίρι και πάνω από τις πεδιάδες το χειμώνα. Άλλοι ως μεταφορείς, που κινούνται συνεχώς προς τα πίσω και προς τα εμπρός με μακριές χορδές από δασύτριχα παχύρρευστα και μουλάρια. Υπάρχουν επίσης σημαντικοί αριθμοί Βλάχων που εγκαταστάθηκαν μόνιμα σε διάφορες πόλεις και χωριά...  ...Όλοι αυτοί οι Βλάχοι μιλούν μια διάλεκτο που μοιάζει με τα χαμηλά Λατινικά, αλλά σε μεγάλο βαθμό ανάμικτη με τα Ελληνικά, και πολλοί από αυτούς είναι δίγλωσσοι, χρησιμοποιώντας Ελληνικά σε επιχειρηματικές συναλλαγές και γενικά στα γραπτά, ενώ σε συνηθισμένες περιπτώσεις προσκολλώνται στην οικιακή τους γλώσσα. ...Ένα περίεργο και ίσως όχι ασήμαντο γεγονός είναι ότι οι Βλάχοι, όταν μιλούν ελληνικά, δεν προδίδουν το αμυδρό ίχνος μιας ξένης προφοράς. Πράγματι, είναι πολύ πιο εύκολο να εντοπίσουμε έναν Βόρειο Βρετανό, όταν μιλάει τη γλώσσα του Νότου, από έναν Βλάχο που μ...

Εκτός από τη Βόρειο Ήπειρο σήμερα έχουμε μειονότητα ακόμη στην Πελαγονία (Σκόπια) άγνωστη στην Ελλάδα και τους Έλληνες, η οποία παλεύει να επιβιώσει και να κρατήσει την εθνικότητά της χωρίς καμία στήριξη από το επίσημο ελληνικό κράτος. Ένας πραγματικός Έλληνας Βλάχος από την Ρέσνα του κατεχόμενου τμήματος της Μακεδονίας και με απώτερη καταγωγή από την Μοσχόπολη της Κορυτσάς (από την οποία μετοίκησαν στην Ρέσνα μετά την καταστροφή της το 1769) και απόγονος του Μακεδονομάχου της Μακεδονικής Επανάστασης (1896-97) Ναούμ Κωνσταντινίδη είναι ο Νικόλαος Κωνσταντινίδης. "Ο πρώτος Έλληνας που εκδηλώθηκε ανοιχτά υπέρ της Ελλάδος και της αληθινής και μόνης Μακεδονίας μας, μετά την ανεξαρτητοποίηση των Σκοπίων το 1991-92, ήταν ο Νικόλαος Κωνσταντινίδης, από τη Ρέσνα, το χωριό των Ελλήνων Βλάχων κοντά στο Μοναστήρι. Γι' αυτό του το θάρρος, ο Κωνσταντινίδης πέρασε πολλά μαρτύρια, καθώς πάλευε μόνος του όταν τα πάντα «τα 'σκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά», όχι μόνο από την Αστυνο...