Ελλήνων Θέματα - Αποκατάσταση της Ιστορικής Αλήθειας.

"Οι Αλβανοί, ευρέως γνωστοί ως Αρμπανάσι, κατείχαν ιδιαίτερη θέση. Ένας "Gheca arbănaşul" εμφανίζεται μεταξύ των "aldămăşari" στην αρχική πράξη της 30ης Μαρτίου 1628 σχετικά με την πώληση ενός σπιτιού στο Βουκουρέστι. Ονομάζονταν επίσης Αρναούτες, αυτό το δεύτερο όνομα αποκτά, με την πάροδο του χρόνου, μια τεχνική σημασία: στρατιώτης φρουράς, φρουρός. Πράγματι, οι Αλβανοί χρησιμοποιούνταν πάντα ως στρατιώτες στην προσωπική φρουρά των κυρίων, καθώς και ως ένοπλοι φρουροί στη χώρα ή σε σημαντικότερες περιοχές." Πηγή: Constantin C. Giurescu "Istoria Bucurestilor"

Σύμφωνα με τον Αλβανό ιστορικό Olsi Jazexhi στη διαδυκτιακή εκπομπή του  https://youtu.be/nAWtCDF5m3U ο όρος Αρναούτης στις οθωμανικές πηγές είχε δύο έννοιες: 1. αλβανόφωνος, 2. κάτοικος του αλβανικού χώρου ή με καταγωγή από αυτόν το χώρο. "Μελέτες οθωμανικών πηγών δείχνουν ότι ο όρος Αρναούτης δεν σημαίνει απαραίτητα τον αλβανόφωνο, αλλά περισσότερο σαν γεωγραφική περιγραφή."

Σύμφωνα με τον Αλβανό (αλβανολόγο) Kaplan Burovic, η έννοια Αρναούτης - Αλβανός είχε τις εξής έννοιες:  α) Εθνικά Αλβανός.  β) Μισθοφόρος.    γ) Όποιος προερχόταν από την Αλβανία ανεξαρτήτως εθνικής καταγωγής. "Κατά συνέπεια, Αρναούτης δεν είναι μόνο το όνομα για Αλβανούς και μισθοφόρους. Αυτό το όνομα χρησιμοποιήθηκε μέχρι πρόσφατα, στην Τουρκία κυρίως, από όλους που προέρχονταν από το Αρναουτιστάν (Αλβανία). Το Αρναουτιστάν είναι γνωστό ότι δεν ήταν μόνο το σπίτι των γνήσιων Αρναουτών (Αλβανών), αλλά και των μελών άλλων εθνών, κυρίως των Βλάχων (Αρωμούνων), των Ελλήνων και των Σλάβων (Σέρβων, Μαυροβουνίων). Ως αποτέλεσμα, το όνομα Αρναούτης φέρει τη σημασία που απέκτησε το όνομα Αλβανός στη δύση και γενικά περιλάμβανε όλους όσοι είχαν έρθει από την Αλβανία, ανεξάρτητα από την εθνικότητα τους." Πηγή: Kaplan Burovic "Who are Albanians"

Όχι μόνο οι εθνικά Αλβανοί, αλλά όλοι οι ένοπλοι άντρες (στρατιώτες, φύλακες, σωματοφύλακες) θα μπορούσαν να ονομαστούν Αρναούτες (Αλβανοί). Οι Βούλγαροι, οι Σέρβοι και οι Βλάχοι που υπηρετούσαν στη φρουρά του Βλάχου πρίγκιπα στο Βουκουρέστι την παραμονή της ελληνικής εξέγερσης το 1821 ονομάζονταν Αρναούτες. Πηγή: Entangled Histories of the Balkans Volume One: National Ideologies and Language Policies edited by Roumen Daskalov & Tchavdar Marinov

Μία μαρτυρία που αποδεικνύει ότι Αλβανός στο μεσαίωνα δεν ήταν απαραίτητα ο εθνικά Αλβανός. "Ο καθηγητής Ο. J. Schmitt, στο βιβλίο του Skanderbeg: Der neue Alexander auf dem Balkan, αποδεικνύει ότι όπου συναντάται στις μεσαιωνικές πηγές το εθνώνυμο «αλβανός», έχει μία από τις εξής σημασίες:  α) κάποιος που ομιλεί την αλβανική γλώσσα·   β) κάποιος που κατάγεται από τη γεωγραφική περιοχή της Αλβανίας ανεξαρτήτως της γλώσσας που ομιλεί και  γ) άνθρωπος των βουνών και της υπαίθρου."  Το ίδιο ισχύει ως επί το πλείστον και για τα βενετικά διοικητικά κείμενα, με μία επιπλέον εξειδίκευση όταν αναφέρονταν σε stradioti, οι Βενετοί αποκαλούσαν «Αλβανούς» όσα στοιχεία προερχόταν από τους πληθυσμούς που συνάντησαν στο Μοριά και είχαν προηγουμένως εποικιστική λειτουργία. Τις ίδιες ομάδες όμως αποκαλούσαν ενίοτε και «Έλληνες», επειδή προέρχονταν από το Δεσποτάτο. Συνεπώς, η ταύτιση των αλβανικών εποικιστικών ομάδων με το stradiotiκό φαινόμενο δεν μπορεί να στηριχθεί σε μια υποτιθέμ...