Ελλήνων Θέματα - Αποκατάσταση της Ιστορικής Αλήθειας.

Ο Γεώργιος Σίνας (1782/3 - 1856) ήταν Ελληνόβλαχος γεννημένος στην πόλη Nis (σήμερα στη Σερβία) με απώτερη καταγωγή από την Μοσχόπολη (Voskopoja) επαρχίας Κορυτσάς.  Μεγάλωσε στις Σέρρες και το 1790 μετοίκησε στη Βιέννη, όπου ολοκλήρωσε τις Ελληνικές σπουδές. Ήταν τραπεζίτης διεθνούς κύρους, επιχειρηματίας, μεγαλογαιοκτήμονας και ιδιοκτήτης αρχοντικών οικιών στην Αυστροουγγαρία. Ευεργεσίες: • Στην Αυστροουγγαρία: Ενίσχυσε οικονομικά τα κάτωθι: - Εθνική Τράπεζα της Αυστρίας - Πολυτεχνείο Βιέννης. Χρηματοδότησε την ανέγερση του μεγάρου, όπου στεγάζεται η Ουγγρική Ακαδημία Επιστημών. Ανέλαβε την κατασκευή του σιδηροδρομικού δικτύου και παρόλο που το έργο δεν ολοκληρώθηκε, θεωρείται Πατέρας των σιδηροδρόμων των νοτίως του Δούναβη χωρών, καθώς και της Βαλκανικής.  Υπήρξε ο ιδρυτής της πρώτης ατμοπλοϊκής εταιρείας του Δουνάβεως και ανέλαβε την διάνοιξη πολλών διωρύγων κατά μήκος του ποταμού, ενώ κατά την περίοδο 1840-1849 θεμελίωσε την περίφημη γέφυρα των Αλυσίδων (375 μέτρων), την ...

Οι Αλβανοί προπαγανδιστές στην απέλπιδα προσπάθειά τους να "αλβανοποιήσουν" τους Σουλιώτες αναφέρονται στον Gjergi Suli, ο οποίος σύμφωνα με τους ίδιους είχε απώτερη καταγωγή από το Σούλι.  Ποιος ήταν όμως ο Gjergi Suli; Ο Gjergi Suli (1891/3–1948) γεννήθηκε στο αλβανόφωνο Ορθόδοξο χωριό Λέκλη (Lekël) περιοχής Ρίζας επαρχίας Αργυροκάστρου. Για μεγάλο χρονικό διάστημα έζησε στις ΗΠΑ. Ήταν Ορθόδοξος ιερέας και λειτουργούσε στο χωριό του και τα γύρω χωριά. Οι κομμουνιστές τον συνέλαβαν τον Δεκέμβριο 1946 και στις 14/01/1948 τον εκτέλεσαν ως "εχθρό του λαού". Ως αποτέλεσμα αυτού είναι μάρτυρας της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας. (2η εικόνα) Σε ότι αφορά στις ρίζες του, θα μπορούσε να έχει απώτερη καταγωγή από το Σούλι αν θεωρήσουμε ότι το επώνυμό του είναι τοπωνυμικό, ωστόσο χωριά με όνομα "Σούλι" υπάρχουν σε πολλές περιοχές της Ελλάδας. Σε κάθε περίπτωση ο ισχυρισμός περί Σουλιώτικης καταγωγής παραμένει αστήρικτος. Προς κακή τύχη των Αλβανών προπαγανδιστών ...

Ο Ιωάννης Μπάγκας (ή Πάγκας, 1814 - 1895) ήταν Ελληνόβλαχος (όπως υποδηλώνει η κατάληξη -ας στο επώνυμο, αν και δεν είναι επιβεβαιωμένη η βλαχική καταγωγή) εθνικός ευεργέτης από την Κορυτσά. Το 1833 έφυγε από το σπίτι του για να αποφύγει τον γάμο στον οποίο τον εξανάγκαζε ο πατέρας του. Αρχικά εγκαταστάθηκε στη Θήβα και την Χαλκίδα. Διαμέσου της Χαλκίδας εξέπλευσε για την Αλεξάνδρεια. Εγκαταστάθηκε στο Κάιρο ως ράπτης. Μάζεψε χρήματα και συντηρούσε τους οικείους του στην Κορυτσά. Ασχολήθηκε με τη γεωργία και αναζητώντας πιο ευνοϊκές κλιματικές συνθήκες πήγε στη Ρουμανία, όπου κατά συμβουλή και μίμηση του Ευάγγελου Ζάππα μίσθωσε μεγάλες εκτάσεις και τις καλλιέργησε. Επέστρεψε πλούσιος στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκε στην Αθήνα. Ευεργεσίες: Δαπάνησε επί 45 χρόνια επανειλημμένως ποσά για την ανέγερση σχολείων.  Κατά την περίοδο 1887 - 1888 προσέφερε σημαντική χορηγία για τη συνέχιση της απρόσκοπτης λειτουργίας του Μπαγκείου Γυμνασίου Κορυτσάς (όπως ονομάστηκε προς τιμήν του), των διδακτ...

Ο Καπετάν Σούλιος (κατά κόσμον Γεώργιος Βασιλείου, 1885 - 1927) με καταγωγή από το αλβανόφωνο ορθόδοξο χωριό Ορμάν Τσιφλίκι (Orman Çifliku) επαρχίας Κορυτσάς διακρίθηκε για την συμμετοχή του στον Μακεδονικό (1904 - 1908) και Βορειοηπειρωτικό (1914) αγώνα. Από το 1906 συμμετείχε στον Μακεδονικό αγώνα, δρώντας στις περιοχές Νεστόριο, Βίγλιστα, Καστοριά και Καστανοχώρια, αρχικά ως απλός στρατιώτης και στη συνέχεια ως οπλαρχηγός. Φέρεται ότι πλησίον του Σκλήθρου Φλωρίνης, εξόντωσε σε συμπλοκή ολόκληρη Βουλγαρική συμμορία. Κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους (1912 - 1913) συμμετείχε ως αρχηγός αντάρτικου σώματος, λαμβάνοντας μέρος στην κατάληψη της Κορυτσάς από τον ελληνικό στρατό τον Δεκέμβριο 1912. Συμμετείχε στην αποτυχημένη εξέγερση της Κορυτσάς (19 - 24 Μαρτίου 1914) ως γενικός αρχηγός των επαναστατημένων Ελλήνων της Κορυτσάς, όπου μάλιστα τραυματίστηκε σε μάχη κατά Αλβανών και Ολλανδών. Το 1916 επί της υπό Γαλλική κηδεμονία Αλβανικής Δημοκρατίας της Κορυτσάς, ο Καπετάν Σούλιος (όπως και άλ...

• Ο Δημήτριος Δούλης (1865 - 1928) δισέγγονος του αγωνιστή της Ελληνικής Επανάστασης (1821) καπετάν Κίτσιου ή Κίτσου Δούλη με καταγωγή από το Ορθόδοξο αλβανόφωνο χωριό Νίβιτσα επαρχίας Χιμάρας ήταν  στρατιωτικός, υπουργός Στρατιωτικών της "Αυτονόμου Ηπείρου" και αρχηγός του Στρατού της, καθώς και Βουλευτής Αργυροκάστρου στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Το 1883 κατατάχτηκε στον Ελληνικό Στρατό ως εθελοντής με τον βαθμό του δεκανέα. Το 1886 συμμετείχε στις εχθροπραξίες μεταξύ Ελλάδας και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.  Το 1888 αποφοίτησε από το Στρατιωτικό Σχολείο Υπαξιωματικών με το βαθμό του ανθυπολοχαγού πεζικού. Συμμετείχε στον "ατυχή" Ελληνοτουρκικό πόλεμο (1897), καθώς και στους Βαλκανικούς Πολέμους (1912 - 1913).  Κατά τον Β' Βαλκανικό Πόλεμο στη μάχη του Νευροκοπίου (5/7/1913), κατόρθωσε με το Τάγμα του να επιτεθεί πρώτος κατά των Βουλγάρων, παρά το γεγονός ότι ήταν άκρα δεξιά πλαγιοφυλακή, αναγκάζοντάς τους να τραπούν σε φυγή προς το Νευροκόπι. Ο διοικητής της μεραρχ...

Ο Απόστολος Αρσάκης (1792 - 1874) ήταν Ελληνόβλαχος γεννημένος στην Χοταχόβα (Hotovë) Πρεμετής με καταγωγή από το Μέτσοβο. Ο πατέρας του Κυριάκος Αρσάκης ήταν εξάδελφος με τους αδερφούς Τοσίτσα από το Μέτσοβο. Το 1800 πήγε στο Βουκουρέστι και το 1804 στη Βιέννη, όπου φοίτησε στο Γυμνάσιο, ενώ συγχρόνως μάθαινε Ελληνικά από τον μεγάλο διδάσκαλο Νεόφυτο Δούκα. Όταν τελείωσε το Γυμνάσιο, φοίτησε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Χάλλης της Σαξονίας, από όπου αποφοίτησε το 1813.  Το 1814 εγκαταστάθηκε στο Βουκουρέστι, όπου άσκησε το επάγγελμα του ιατρού. Το 1822 προσλήφθηκε ως ιδιαίτερος γραμματέας του ηγεμόνα της Βλαχίας, ενώ από το 1836 μέχρι το 1839 διετέλεσε γραμματέας επικρατείας του ηγεμόνα της Βλαχίας Αλέξανδρου Γκίκα.  Το 1857 εξελέγη βουλευτής Βλαχίας, ενώ κατά την περίοδο 1857-1859 χρημάτισε μέλος της τετραμελούς επιτροπής για την ένωση της Βλαχίας και της Μολδαβίας, οι οποίες εν τέλει  συνενώθηκαν και απετέλεσαν την Ρουμανία (1862).  Το 1862 έγινε ο πρώ...

Ο Ιωάννης Πουτέτσης (1878 - 1912) με καταγωγή από το αλβανόφωνο (δίγλωσσο τότε) χωριό Στεγόπολη (Stegopuli) περιοχής Λιούντζης επαρχίας Αργυροκάστρου ήταν Έλληνας Επαναστάτης, που δραστηριοποιήθηκε στην περιοχή της Ηπείρου στις αρχές 20ου αιώνα.  Ο πραγματικός του πατέρας ήταν μεγαλέμπορος με σημαντική εμπορική δράση στη Ρουμανία, αλλά όταν εκείνος πέθανε, ο Ιωάννης Πουτέτσης που τότε ήταν μωρό, υιοθετήθηκε από τον αδελφό του πατέρα του, Νικόλαο Πουτέτση, από τον οποίο ανατράφηκε ομογάλακτος με τα θετά αδέλφια του (στην πραγματικότητα εξαδέλφια του) και αγαπήθηκε σαν αδελφός τους, ενώ έλαβε ίσο μερίδιο από την περιουσία του όταν εκείνος απεβίωσε. Ως προς την αξιόλογη δράση του, συμμετείχε το 1906 στις ένοπλες δυνάμεις της Ηπειρωτικής Εταιρείας, όντας αρχηγός ένοπλου αντάρτικου σώματος.  Τον Οκτώβριο του 1908 στη Δραγουμή έγινε οπλαρχηγός, χρησιμοποιώντας το πολεμικό ψευδώνυμο «Καπετάν Βοριάς» ή «Καλαμάς».  Χρησιμοποιώντας ως βάση το μοναστήρι της Αγίας Παρασκευής στα Πράμ...