Το όνομα "Έλληνας" από τον 4ο μΧ αιώνα άρχισε να λαμβάνει θρησκευτική σημασία και να σημαίνει τον Εθνικό - ειδωλολάτρη. Αυτό έχει γίνει η αιτία, ώστε διάφοροι κύκλοι νεο - εθνικών να εξαπολύουν μύδρους κατά της Εκκλησίας ισχυριζόμενοι ότι αυτή έδωσε τέτοια σημασία σε αυτό το όνομα με απώτερο σκοπό την δίωξη του Ελληνισμού και κάθε τι Ελληνικού. Είναι όμως αλήθεια αυτό ; Σύμφωνα με τον Αμερικανό ιστορικό G. W. Bowersock: 1. Οι Εθνικοί ήταν αυτοί οι οποίοι πρώτοι χρησιμοποίησαν το όνομα "Έλληνες" για να αυτοπροσδιοριστούν θρησκευτικά, ενώ οι Χριστιανοί, οι οποίοι έως τότε αποκαλούσαν τους πρώτους, Εθνικούς, απλά το υιοθέτησαν. 2. Ο Ιουλιανός επίσης χρησιμοποίησε αυτό το όνομα για να προσδιορίσει τους "ομοθρήσκους" του με δόλιο σκοπό. Όπως αναφέρει ο εν λόγω ιστορικός: "ο Ιουλιανός, ουσιαστικά, προσπάθησε να αναγκάσει τους Χριστιανούς να παραδεχτούν ότι, αν απέρριπταν τον Ελληνισμό με την έννοια του «ειδωλολατρισμού», έπρεπε ταυτόχρονα να τον αποκηρύξουν...
Σύμφωνα με τον Γερμανό περιηγητή και συγγραφέα Johann (Hans) Schiltberger (1380 – 1440): η Αδριανούπολη, Θεσσαλονίκη και Σέρρες είναι πόλεις της Ελλάδας. Εν ολίγοις Μακεδονία και Θράκη είναι μέρη της Ελλάδας. "Έχω πάει και στην Ελλάδα, πρωτεύουσα είναι η Αδριανούπολη, η οποία πόλη έχει πενήντα χιλιάδες σπίτια. Υπάρχει επίσης μια μεγάλη πόλη δίπλα στη Λευκή Θάλασσα στην Ελλάδα, και ονομάζεται Θεσσαλονίκη... Υπάρχει επίσης μια πανίσχυρη πόλη στην Ελλάδα, που ονομάζεται Σέρρες."
Ο Απόστολος Αρσάκης (1792 - 1874) ήταν Ελληνόβλαχος γεννημένος στην Χοταχόβα (Hotovë) Πρεμετής με καταγωγή από το Μέτσοβο. Ο πατέρας του Κυριάκος Αρσάκης ήταν εξάδελφος με τους αδερφούς Τοσίτσα από το Μέτσοβο. Το 1800 πήγε στο Βουκουρέστι και το 1804 στη Βιέννη, όπου φοίτησε στο Γυμνάσιο, ενώ συγχρόνως μάθαινε Ελληνικά από τον μεγάλο διδάσκαλο Νεόφυτο Δούκα. Όταν τελείωσε το Γυμνάσιο, φοίτησε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Χάλλης της Σαξονίας, από όπου αποφοίτησε το 1813. Το 1814 εγκαταστάθηκε στο Βουκουρέστι, όπου άσκησε το επάγγελμα του ιατρού. Το 1822 προσλήφθηκε ως ιδιαίτερος γραμματέας του ηγεμόνα της Βλαχίας, ενώ από το 1836 μέχρι το 1839 διετέλεσε γραμματέας επικρατείας του ηγεμόνα της Βλαχίας Αλέξανδρου Γκίκα. Το 1857 εξελέγη βουλευτής Βλαχίας, ενώ κατά την περίοδο 1857-1859 χρημάτισε μέλος της τετραμελούς επιτροπής για την ένωση της Βλαχίας και της Μολδαβίας, οι οποίες εν τέλει συνενώθηκαν και απετέλεσαν την Ρουμανία (1862). Το 1862 έγινε ο πρώ...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου