Ο αλβανικός λαός ήθελε πραγματικά ανεξαρτησία ή ήθελε να παραμείνει υπό τον Σουλτάνο? Την απάντηση σε αυτό το ερώτημα μάς δίνει ένας από τους Αλβανούς Αναγεννητές (Rilindasit), ο Faik Konica, στην αλβανική εφημερίδα Dielli με ημερομηνία 6/5/1926 σε άρθρο του με τίτλο "Historia e ca ndryshimeve" "Όταν πήγα στην Αλβανία το 1913 για να κοιτάξω προσεκτικά τα πράγματα, διαπίστωσα με λύπη ότι η συντριπτική πλειοψηφία του λαού όχι μόνο αντιπαθούσε τα ιδανικά μας για ένα προηγμένο κράτος, αλλά αντιπαθούσε και τη βοήθεια που μας έδιναν οι υποθέσεις και οι ευεργέτες των δυνάμεων της Ευρώπης. Είναι εκπληκτικό και πολύ αληθινό ότι η συντριπτική πλειονότητα του λαού της Αλβανίας έλαβε το δώρο που δόθηκε (ενν. ανεξάρτητο κράτος) με δυσαρέσκεια, με ξηρότητα και με μάτια γυαλισμένα από ανταπαντήσεις: που φάνηκε λίγο αργότερα από τις εξεγέρσεις (ενν. υπέρ των Τούρκων) που γίνονταν η μία μετά την άλλη." ["Kur vajta me 1913 ne Shqiperi per te shikuar per s’afermi punet, zbulova...
Σύμφωνα με αλβανική πηγή, την οποία επικαλείται ο Χιμαραίος γλωσσολόγος Δώρης Κυριαζής, στο νοτιότερο άκρο του αλβανόφωνου χώρου υπάρχει ακόμη και σήμερα η παράδοση ότι οι κάτοικοι κατάγονται από τους αρχαίους Έλληνες, τους οποίους μάλιστα αποκαλούν Elimet=Έλληνες (ούτε καν Greket = Γραικοί, όπως αποκαλούνται οι Έλληνες στην αλβανική γλώσσα). Αυτό δείχνει ότι και οι ίδιοι οι Νοτιοαλβανοί γνωρίζουν και αποδέχονται την Ελληνική τους καταγωγή. Αντίθετα αυτό δεν συμβαίνει στη βόρεια Αλβανία, ούτε στο Κοσσυφοπέδιο και το Τέτοβο. Συνεπώς η θέση ότι οι Νοτιοαλβανοί είναι εξαλβανισμένοι Έλληνες ενισχύεται μέσα από την ίδια τους την παράδοση.
"Συγκεκριμένα, η παλαιότερη αναφορά για την παρουσία Αρβανιτών στην περιοχή της Λιβαδειάς γίνεται στα οθωμανικά φορολογικά κατάστιχα του 1466, οι οποίοι αποτελούσαν μάλιστα περίπου το 40% του πληθυσμού της υπαίθρου της περιοχής. Ειδικότερα, αναφέρονται 24 Ελληνικά χωριά (Karye-i Rum) και 28 αρβανίτικες κατούνες (Αρναβούντ)". Οι κατούνες (στο τοπικό γλωσσικό ιδίωμα κατούνη) είναι αμιγείς μικροοικισμοί στους οποίους εγκαταστάθηκαν αρχικά οι Αρβανίτες σε πρώτη φάση στις παρυφές των χωριών των πεδινών περιοχών του νομού, αργότερα, κατά τον ίδιο τρόπο, στις ορεινές περιοχές και κατόπιν, βαθμιαία, εισήλθαν και στα ήδη προϋπάρχοντα, μεγαλύτερα χωριά-οικισμούς στην πεδινή και ορεινή ζώνη*. Ειδικότερα, οι κατούνες βασίζονται σε ευρύτερες ομάδες συγγένειας και αποτελούν μετακινούμενες κτηνοτροφικές μονάδες, οι οποίες ήδη από τα τέλη του 15° αιώνα στην Κεντρική και Νότια Αλβανία (Βόρεια Ήπειρο) είχαν εξελιχθεί από κτηνοτροφικούς γεωργοκτηνοτροφικούς οικισμούς. *Οι πληροφορίες αυτές συνά...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου