Ο Ι. Μακρυγιάννης αποκαλεί τους Αρβανιτόφωνους "Έλληνες αδελφούς".

Οι κάτοικοι των Αχαρνών ( Μενιδίου ) της Αττικής είναι γνωστοί για την Αρβανιτοφωνία τους. 

Ο Δ. Σουρμελής τους θεωρεί Έλληνες εξαλβανισμένους ( όπως και τους περισσότερους αρβανιτόφωνους της Αττικής ) και αναφέρει: 

«Καὶ οἱ τελευταῖοι τῶν ᾿Αλβανισθέντων εἶναι οἱ κάτοικοι τῶν ᾿Αχαρνῶν, Κουκουβάουνες, καὶ ᾿Αμαρουσίου, οἵτινες παρεδέχθησαν τὸν ᾿Αλβανισμὸν μετὰ τὰ μέσα τῆς ΙΗ´ ἑκατονταετηρίδος. Καὶ μέχρι τῆς ΣΗΜΕΡΟΝ (ενν. το 1842 οπότε έγραψε το έργο) σώζονται γέροντες τινὲς εἰς ᾿Αχαρνὰς, ἐνθυμούμενοι τὴν μεταβολὴν, καὶ διηγούμενοι τὰ περιστατικά».

Ας δούμε τώρα τι αναφέρει ο στρατηγός Μακρυγιάννης για αυτούς. Διαβάζουμε :

« Τι είναι αυτηνοι που θα γυμνώσουμε, Τούρκοι ; Αυτηνοι είναι Έλληνες συναγωνισταί μας, κι αν πορευτούμε τοιούτως, τι Ρωμαίικον θα κάμωμεν ;»

« ... θα σας οδηγήσω ότι δεν σκοτώνομαι εγώ με Έλληνες αδερφούς μου» 

Απαντά Ι. Μακρυγιαννη, σελ 246 , εκδ. Μέρμηγκα 

Συμπέρασμα : 

Ο Μακρυγιάννης θεωρεί τους αρβανιτόφωνους δίγλωσσους, τίποτα λιγότερο από Έλληνες και τους αναφέρει μόνο ως Έλληνες αδερφούς. Όπως έχουμε ξαναπεί ο όρος «Αρβανίτης» έγινε συνώνυμο του Έλληνα αρβανιτόφωνου πολύ αργότερα, από το ανεξάρτητο ελληνικό κράτος.